شان نزول دوم كه در بعضى از كتب در كنار شان نزول اول ذكر شده است چنين است : « ماريه قبطيه » يكى از همسران پيامبر ص از سوى « عايشه » مورد اتهام قرار گرفت ، زيرا او فرزندى از پيامبر ص بنام ابراهيم داشت ، هنگامى كه ابراهيم از دنيا رفت پيامبر ص شديدا غمگين شد ، عايشه گفت چرا اينقدر ناراحتى ؟ او در حقيقت فرزند تو نبود ، فرزند « جريح قبطى » بود ! ! هنگامى كه رسول خدا اين سخن را شنيد على ع را مامور كشتن « جريح » كرد كه به خود اجازه چنين خيانتى را داده بود . هنگامى كه على ع به سراغ جريح با شمشير برهنه رفت و او آثار غضب را در چهره حضرت مشاهده نمود فرار كرد و از درخت نخلى بالا رفت هنگامى كه احساس كرد ممكن است على ع به او برسد خود را از بالاى درخت به زير انداخت در اين هنگام پيراهن او بالا رفت و معلوم شد كه اصلا او آلت جنسى ندارد . على ع به خدمت پيامبر آمد و عرض كرد آيا بايد در انجام دستورات شما قاطعانه پيش روم يا تحقيق كنم ؟ فرمود بايد تحقيق كنى ، على ع جريان را عرض كرد پيامبر ص شكر خدا را بجاى آورد و فرمود شكر خدا را كه بدى و آلودگى را از دامان ما دور كرده است . در اين هنگام آيات فوق نازل شد و اهميت اين موضوع را بازگو كرد ( 1 ) . تحقيق و بررسى با اينكه نخستين شان نزول - همانگونه كه گفتيم - در بسيارى از منابع اسلامى آمده ولى جاى گفتگو و چون و چرا و نقاط مبهم در آن وجود دارد از جمله : 1 - از تعبيرات مختلف اين حديث - با تفاوتهايى كه دارد - به خوبى استفاده مىشود كه پيامبر اكرم ص تحت تاثير موج شايعه قرار گرفت تا آنجا كه با

--> ( 1 ) نقل با تلخيص از تفسير الميزان - نور الثقلين و صافى .